In memoriam: Pim Doesburg, eenzaam recordhouder op Spangen

Pim Doesburg is overleden. De oer-Spartaan speelde gedurende vijftien jaar, verdeeld over twee periodes, liefst 471 wedstrijden in het eerste elftal van Sparta. Met dat aantal is de in 1943 geboren doelverdediger de man met de meeste duels in het rood-wit van de Kasteelclub en is hij tevens de speler met de meest gespeelde duels op Het Kasteel. Tijdens zijn carrière als speler droeg hij, eveneens gedurende twee periodes, ook nog meer dan 200 duels het shirt van PSV.

Doesburg groeide op in Oud-Mathenesse, op vijf minuten lopen van Het Kasteel. Aan de hand van zijn vader, die elk thuisduel bezocht met de oudere broer van Pim, kwam hij in aanraking met Sparta. Dat Doesburg bij die club zijn eerste stappen zou zetten op een voetbalveld stond zodoende min of meer in de sterren geschreven.

Toch klinkt dat eenvoudiger dan het indertijd allemaal was. Voordat Doesburg zich officieel Spartaan mocht noemen, moest hij eerst verschijnen voor de ballotagecommissie, die middels een strenge selectie het kaf van het koren moest scheiden.

Doesburg mocht zijn kunsten vertonen op het hoofdveld van Het Kasteel en werd uiteindelijk aangenomen door toenmalig jeugdtrainer Piet de Visser, die hij later zou typeren als de man die hem de grondbeginselen van het (keepers)vak heeft geleerd.

Van West naar Zuid en terug
Desalniettemin had het niet veel gescheeld of de doelman was zijn professionele carrière niet in Rotterdam-West, maar in Rotterdam-Zuid begonnen. “Een Spartaan gaat nooit naar Feyenoord, of hij moet tien keer slikken. Ikzelf liep op mijn zestiende uit boosheid over naar de linker Maasoever. Wijlen Tonny van Leeuwen was vaste keeper van de A1 en ik vond mij als doelman van de A2 tekort gedaan”, vertelde Doesburg in 1988 tegen De Telegraaf.

“Zo kwam ik bij Feyenoord, maar in de sfeer die ik daar aantrof kon ik niet aarden. En toch kende ik alle jongens bij Feyenoord. Ik was blij dat ik na zes weken weer over de Maasbrug was… De rechter- en de linkeroever… Ach, dat is een wereld van verschil. Een stad, maar totaal verschillende mensen.”

Uiteindelijk belandde Doesburg in een andere hoedanigheid later alsnog in De Kuip. Na zijn actieve voetballoopbaan keerde Doesburg Sparta de rug toe en diende hij Feyenoord bijna 20 jaar als keeperstrainer, iets wat enkele met name oudere Spartanen hem (na zijn eerdere uitspraken) nog altijd aanrekenen.

Debuut
Debuteren deed Doesburg gewoon bij Sparta, op Het Kasteel, tegen Blauw-Wit. Als gevolg van een blessure bij wijlen Tonny van Leeuwen kreeg de 18-jarige Doesburg van toenmalig trainer Denis Neville een kans die hij met beide handen aangreep.

Waar generatiegenoot Van Leeuwen werd gezien als de toekomstige eerste doelman, moest hij toezien hoe Doesburg hem die mogelijkheid in 1962 ontnam. Met name in zijn derde wedstrijd tegen PSV, eindigend in een 0-0 gelijkspel, maakte Doesburg een onuitwisbare indruk. Van Leeuwen vertrok niet veel later naar GVAV, de voorloper van het latere FC Groningen.

Bloedserieus en bloedfanatiek
Doesburg groeide uit tot een vaste waarde in het eerste elftal en ontpopte zich tot een meer dan betrouwbare sluitpost. Teamgenoten herinneren hem als bloedserieus en bloedfanatiek.

Sportjournalist Herman Kuiphof typeerde hem in 1986 in het NRC Handelsblad als volgt: “Een schreeuwlelijk die zijn medeverdedigers vaak de afschuwelijkste ontberingen toewensten, maar tegelijkertijd een van de beste doelverdedigers van ons land en een gouden jongen wat betreft toewijding, inzet en geestdrift voor zijn prestaties.”

Dat Doesburg bij tijd en wijlen een opgewonden standje kon zijn blijkt ook wel uit het feit dat hij in 1975 Ajacied Ruud Krol uit de wedstrijd trapte. Dat leverde hem destijds naast een schorsing van één wedstrijd een boete van 250 gulden op.

Het rood-witte bloed is Doesburg, wiens kleinzoon Pepijn deel uitmaakt van Jong Sparta, nooit kwijtgeraakt. Tot enkele jaren geleden bezocht hij, gezeteld op de Tonny van Ede-tribune, vrijwel alle thuiswedstrijden van Sparta. In april 2016 sprak hij daarover in het Algemeen Dagblad. “We zitten met Tinus Bosselaar, Piet de Vries, Freek van der Lee en Hans Bentzon naast elkaar op een rijtje, mooi toch.”

Na Tinus is opnieuw een markant Spartaan heengegaan.

Rust zacht, Pim.

@slkooijman

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.